Julia Łozowska to jedna z najbardziej wyrazistych artystek młodego pokolenia
–Julian Cochran Foundation

Za swoją misję uważa przełamywanie schematów w postrzeganiu muzyki klasycznej i otwieranie jej na nowe, żywe doświadczenie. Zachęca publiczność, by słuchała jej w sposób osobisty i intuicyjny, a sama z pasją prowadzi słuchaczy przez proces odkrywania muzyki jako przestrzeni pełnej emocji, wolności i indywidualnej interpretacji. 

Julia regularnie pojawia się na najważniejszych europejskich i światowych scenach. Grała m.in. we Flagey Studio 4 w Brukseli, Salle Cortot i Bibliotece Polskiej w Paryżu, NOSPR, Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach, Studiu Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego, Sali Koncertowej Filharmonii Narodowej, Filharmonii Bałtyckiej, Operze i Filharmonii Podlaskiej oraz w Domu Urodzenia F. Chopina w Żelazowej Woli. Jej koncerty zabrzmiały także w Niemczech, Austrii, Hiszpanii, Belgii, Bułgarii, Francji, Wielkiej Brytanii i Japonii.

Julia współpracowała z wybitnymi dyrygentami, m.in. Markiem Pijarowskim, Markiem Mosiem oraz Michałem Nesterowiczem, z którym wykonała Koncert fortepianowy e‑moll op. 11 Fryderyka Chopina wraz z Orkiestrą Filharmonii Narodowej podczas Finału 53. Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. F. Chopina. Jej działalność obejmuje również udział w licznych projektach artystycznych, takich jak Kwarantanna w Hi‑Fi, Klasyka na Koszykach, Noce Muzeów, Młode Talenty czy Muzyka Naszych Czasów. Od lat jest także stałą uczestniczką Koncertów Chopinowskich pod Pomnikiem Fryderyka Chopina w Łazienkach Królewskich.

Julia pojawiła się gościnnie na płycie Fundacji „Pro musica bona”, a także nagrała muzykę do serii dokumentalnej „Portrety wojenne. Kobiety”, do odcinka poświęconego Halinie Szwarc.

Julia jest beneficjentką III edycji VeloTalent – programu mecenatu prowadzonego przez VeloBank. W ostatnich latach Julia została także stypendystką programu „Bridge to the Future” Fundacji Juliana Cochrana oraz Programu Indywidualnej Opieki Artystycznej w ramach stypendium „Music Masterclass” Fundacji Fabryki Norblina, którego zwieńczeniem było wydanie trzech singli dostępnych w serwisach streamingowych — o projekcie pisał m.in. Vogue.pl. Otrzymała również stypendia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Prezesa Rady Ministrów, Fundacji Jütting oraz Fundacji Sinfonia Varsovia. Julia jest także laureatką Programu Mentoringowego „Jestem liderką”.

W maju ukaże się jej debiutancka płyta solowa „HERitage” wydana w ramach VeloTalent nakładem wytwórni DUX.

24-letnia pianistka doskonali swoje umiejętności pod kierunkiem prof. Arie Vardiego w Wyższej Szkole Muzyki, Teatru i Mediów w Hanowerze. Z wyróżnieniem ukończyła Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. dra hab. Wojciecha Świtały. Kształciła się również pod kierunkiem prof. dr hab. Joanny Ławrynowicz-Just na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.

W 2025 roku Julia otrzymała III Nagrodę ex aequo w 53. Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie, co zakwalifikowało ją do Eliminacji XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Jest laureatką wielu międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in.: I Nagrody ex aequo w XII Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w Narvie (Estonia), I Nagrody w Konkursie „Laur Chopina” w Wielkim Nowogrodzie (Rosja), II Nagrody w VIII Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w Budapeszcie (Węgry), II Nagrody w IV Międzynarodowym Konkursie Ville de Gagny (Francja) oraz VII Nagrody w I Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim dla Młodych Pianistów w Pekinie (Chiny).

Julia jest również laureatką konkursów pianistycznych w Polsce, m.in. w Warszawie (52. Ogólnopolski Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina – III Nagroda), Żaganiu (Grand Prix) oraz Słupsku (Festiwal Pianistyki Polskiej „Estrada Młodych”). Reprezentowała Polskę w XVIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Z każdym swoim występem Julia Łozowska kreuje nowe, niepowtarzalne doświadczenie artystyczne. Dąży do tego, by jej interpretacje były odbierane zarówno emocjonalnie, jak i intelektualnie, budując głęboką relację z publicznością.